Moeder, blokken

Vanmorgen flink geschrokken, we kwamen bij mijn schoonmoeder aan om een bakkie te doen. alle gordijnen nog dicht. We schrokken meteen, want dat is niets voor haar en ze is 83 jaar. Een klein vingertje kwam door de gordijnen en we zagen haar op de grond liggen. Gelukkig had Fred de sleutel bij zich. en meteen naar binnen, was ze vanmorgen vroeg gevallen en had haar hoofd gestoten aan de vensterbank, was niet bij machte geweest om overeind te komen,parkinson en toch slecht ter been. Haar snel overeind geholpen en ondersteunt. Niets gebroken, alleen een klein hoofdwondje. Wat te eten en te drinken gegeven, ze was zo blij om ons te zien. Ze knapte snel op. Maar na een uurtje begon ze toch wat te spugen, dokter gebeld en naar het ziekenhuis. Ze werd met de ambulance gehaalden Fred mee. Een ecg, een ct-scan maar er kwam gelukkig niets uit. en ze wilde niet in het ziekenhuis blijven, onder geen voorwaarde. Dus weer naar huis, nu heeft ze een belletje om, dat lag al jaren in de kast,maar dat wilde ze niet gebruiken en gaat er elke dag iemand kijken. Jammer genoeg is het hier bijna vakantie en zijn wij de enigen straks thuis, dus we krijgen er een flinke zorg bij. Vooral omdat ik ook veel extra ingepland sta op mijn werk. Maar we zien het wel, het is een dame van een dag en jammer genoeg ook nogal eigenwijs. Maar daarom woont ze ook nog op zichzelf moet je maar denken. Vanmiddag heb ik daarom maar 2 blokken zitten maken, een voor de blokkenloterij van de quiltkletsers.

En daarna alvast een blok van de maand van Craftsy, een dresden plate. Ze waren allebei heerlijk om te maken.

Verder nog wat blokjes zitten snijden voor Celine en klaar gelegd zodat ik daar ook verder mee kan.